Η συνέλευση αλληλεγγύης στους πρόσφυγες που συγκροτήθηκε στην πέτρινη αποθήκη στο λιμάνι του Πειραιά, χώρο όπου διαμένουν εδώ και δύο μήνες περίπου 1500 πρόσφυγες, σηματοδότησε μια σημαντική πρακτική αλληλεγγύης (σημειώνουμε εδώ ότι φυσικά, εξαρχής δε δεχτήκαμε κανέναν ψευδεπίγραφο διαχωρισμό μεταξύ προσφύγων και μεταναστών που επιχείρησε να επιβάλλει η κυβέρνηση και η Ε.Ε.). Συγκροτήθηκε από ανθρώπους που επιδίωξαν να συνδράμουν στο πλευρό των προσφύγων οργανώνοντας τη λειτουργία του χώρου, υπερασπιζόμενοι/ες τα δικαιώματα και τις επιλογές τους, ως “μέλη ενός λαού που δείχνει την αλληλεγγύη του στους πρόσφυγες με κάθε τρόπο, και μάλιστα σε μια περίοδο που η ευρύτερη οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολη”, και θεωρώντας ότι ο αγώνας μας με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι κοινός (σύμφωνα με την πρώτη μας ανακοίνωση).
* αντικαπιταλιστική επαναστατική σελίδα * ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ ! * ΤΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΞΟΥΣΙΑ ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΤΑΞΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ * ΟΙ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΟΥΣ * Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ * Για επικοινωνία : thanasis.ane@gmail.com
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτοδιαχείρηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτοδιαχείρηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 26 Απριλίου 2016
Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2016
Επιτέλους 2η ΒΙΟΜΕ!
Εμείς. Οι πρώην και νυν εργαζόμενοι στην εταιρεία Ε.Παπαδόπουλος – Ν.Παγούρας Α.Β.Ε.Ε., είμαστε αποφασισμένοι, και η ορμή μας είναι το ίδιο το δίκαιο μας. Να μην εγκαταλείψουμε τον αγώνα. Να μην χαρίσουμε τα δεδουλευμένα μας ούτε τις αποζημιώσεις μας. Είμαστε αποφασισμένοι να ξεκινήσουμε το εργοστάσιο χωρίς αφεντικά, και με αυτοδιαχείριση να σηκώσουμε το μπόι μας, ανακτώντας την αξιοπρέπεια μας.
Βάζουμε μπροστά τις μηχανές.
Με αυτοδιαχείριση και αγώνα, για την επαναλειτουργία του εργοστασίου ξυλείας στην Πατρίδα της Βέροιας
Είμαστε οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες μιας κάποτε μεγάλης επιχείρησης ξυλείας, οι περισσότεροι με 20-35 χρόνια εργασίας. Είμαστε εμείς που πεντέμιση χρόνια τώρα κάναμε υπομονή, απλήρωτοι-ες, στηρίζοντας μέσα σε όλες τις δυσκολίες την πιθανότητα να ορθοποδήσει η εταιρεία, πιστεύοντας τις υποσχέσεις και τα ψεύτικα λόγια των ιδιοκτητών της επιχείρησης. Είμαστε εμείς που κατ’ εντολή τους πηγαίναμε μία ώρα πριν από την ώρα της έναρξης και φεύγαμε μία ώρα μετά την λήξη του ωραρίου εργασίας. Από την νύχτα στην νύχτα. Είμαστε εμείς που με όλη μας την ψυχή, με όλο μας το κουράγιο, κάναμε τον “καπετάνιο” για να μην βουλιάξει το καράβι, όπως μας έλεγαν κάποιοι συνάδελφοι.
Με αυτοδιαχείριση και αγώνα, για την επαναλειτουργία του εργοστασίου ξυλείας στην Πατρίδα της Βέροιας
Είμαστε οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες μιας κάποτε μεγάλης επιχείρησης ξυλείας, οι περισσότεροι με 20-35 χρόνια εργασίας. Είμαστε εμείς που πεντέμιση χρόνια τώρα κάναμε υπομονή, απλήρωτοι-ες, στηρίζοντας μέσα σε όλες τις δυσκολίες την πιθανότητα να ορθοποδήσει η εταιρεία, πιστεύοντας τις υποσχέσεις και τα ψεύτικα λόγια των ιδιοκτητών της επιχείρησης. Είμαστε εμείς που κατ’ εντολή τους πηγαίναμε μία ώρα πριν από την ώρα της έναρξης και φεύγαμε μία ώρα μετά την λήξη του ωραρίου εργασίας. Από την νύχτα στην νύχτα. Είμαστε εμείς που με όλη μας την ψυχή, με όλο μας το κουράγιο, κάναμε τον “καπετάνιο” για να μην βουλιάξει το καράβι, όπως μας έλεγαν κάποιοι συνάδελφοι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
