Αφιέρωμα Στον Πρωτοπόρο Επαναστάτη Μπέρτολτ Μπρεχτ. Γεννήθηκε Σαν Σήμερα Το 1898

 «Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για να σκοτώσεις:
  Μπορούν να σε μαχαιρώσουν στο στομάχι με μαχαίρι, 
  να σου κλέψουν το ψωμί, 
  να μη φροντίσουν για την ασθένεια σου, 
  να σε αναγκάσουν να ζεις σε μια τρύπα, 
  να σε βασανίσουν δουλεύοντας μέχρι το τέλος, 
  να αναγκάσουν να πας στον πόλεμο …
  Μόνο μερικά από αυτά τα πράγματα είναι απαγορευμένα σε μία κοινωνία».

 Μπέρτολτ Μπρεχτ 

Σαν σήμερα στις 10 Φλεβάρη το 1898 γεννήθηκε στο Αουγκσμπουργκ της Βαυαρίας ο μεγάλος ποιητής, πεζογράφος, δραματουργός, θεωρητικός, σκηνοθέτης και δάσκαλος, Μ. Μπρεχτ. Στρατευμένος στο μαρξισμό, πρωτοπόρος επαναστάτης, με ένα τεράστιο έργο που παραμένει διαχρονικά επίκαιρο.

Θυμίζουμε τα λόγια του συνθέτη των μπρεχτικών τραγουδιών και φίλου του Μπρεχτ, Χανς Αϊσλερ: «Οταν μιλάμε για τον Μπρεχτ, είμαστε σε θέση μάχης, ιδιαίτερα στις καπιταλιστικές χώρες. Αγωνιζόμαστε για τον Μπρεχτ. Είναι αναγκασμένοι να καταπιούν τον Μπρεχτ και δεν πρέπει να τους επιτρέψουμε να τον καταπιούν παρά μονάχα ολόκληρο, μαζί με τ' αγκάθια».

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το πληρέστερο δημοσίευμα που υπάρχει στο διαδίκτυο για την ζωή και το έργο του Μπρεχτ.

Καλό Ταξίδι Χρίστο

Είμαι κομμουνιστής
Είμαι αγάπη απ’ την κορυφή ως τα νύχια,
αγάπη θα πει βλέπω, σκέφτομαι, κατανοώ,
αγάπη θα πει το παιδί που γεννιέται, το φως που πλημμυρίζει
αγάπη θα πει να δέσεις μια κούνια στ’ άστρα
αγάπη θα πει να χύνεις το ατσάλι μ’ απέραντο μόχθο
Είμαι κομμουνιστής.
Είμαι αγάπη απ’ την κορυφή ως τα νύχια

Ναζίμ Χικμέτ

΄Ησουν ένας πραγματικός κομμουνιστής Χρίστο.
Αγωνιστής όχι στα λόγια, αλλά ως τα κατάβαθα της ψυχής σου.
¨Ησουνα πάντα πιστός και παντού παρών στον αγώνα. Μια ολόκληρη Ζωή.
Καλό ταξίδι Χρίστο
Σε γνωρίσαμε τότε που είχε ξεκινήσει απεργία πείνας μέχρι θανάτου στις φυλακές της Τουρκίας το 2000. Από τότε ήμασταν πάντα μαζί στους αγώνες. ΄Εχεις εξαιρετική θέση στην καρδιά μας.
Κομουνιστές σαν εσένα θα συνεχίσουν τους αγώνες και θα αλλάξουν τον κόσμο.
Θα μας λείψεις…
Θα ζεις μέσα στους αγώνες μας. Το ξέρεις.

                        

Έφυγε Από Τη Ζωή Ο Χρήστος Μπίστης

Έφυγε από τη ζωή το ιστορικό στέλεχος της ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος και του ΕΚΚΕ, Χρήστος Μπίστης, σε ηλικία 77 ετών.

Ο Χρήστος Μπίστης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939, ενώ ένα διάστημα έζησε και στο Βερολίνο (Ανατολικό και Δυτικό).

Στα 1970 πρωτοστατεί στην ίδρυση του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ), στην ηγεσία του οποίου παρέμεινε ως τις μέρες μας.

Το 1973 έρχεται παράνομα στην Ελλάδα και το 1974 συλλαμβάνεται, φυλακίζεται και βασανίζεται από τη Χούντα των Συνταγματαρχών.

Έκτοτε συμμετείχε αδιάλειπτα στα κινήματα και στους αγώνες της Αριστεράς και των εργαζομένων.

Με το ΕΚΚΕ, συμμετείχε σε μετωπικά σχήματα της Αριστεράς, όπως η Μαχόμενη Αριστερά, το ΜΕΡΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ της οποίας ήταν μέλος της ΚΣΕ.

Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ακόμη ο τόπος και ο χρόνος της κηδείας του.

Ακολουθούν δύο βίντεο όπου απαγγέλει Μπρεχτ και Βάρναλη.

   

Πηγή : antigeitonies

Η Πρώτη Αεροπειρατεία Στην Ελληνική Ιστορία, Την Πραγματοποίησαν ΕΠΟΝίτες

Πηγή : Ηρακλής Κακαβάνης – «Ατέχνως»

Στις 12 Σεπτέμβρη 1948 έγινε η πρώτη αεροπειρατεία στην ελληνική ιστορία την οποία πραγματοποίησε η ΕΠΟΝ (και από τις πρώτες παγκοσμίως). Την έκαναν οι 6 ΕΠΟΝίτες που κατηγορούνταν από τις αρχές για ενέργειες σαμποτάζ.

Αλέξανδρος Κουφουδάκης, 21 ετών

Δημήτριος Κουφουδάκης, 23 ετών

Αχιλλέας Κετιμλίδης, 19 ετών

Αντώνης Βογιάζος, 18 ετών

Γιώργος Κέλας, 17 ετών

Σπύρος Χελμιάδης, 18 ετών

Σαν Σήμερα Πεθαίνει Ο Αιρετικός Βασίλης Ραφαηλίδης

Εγκαταλείπει τον χώρο της σκηνοθεσίας για να γίνει κριτικός κινηματογράφου, εργάζεται στην εμβληματική «Επιθεώρηση Τέχνης» και άλλα προοδευτικά έντυπα και προχωρά στη βραχύβια έκδοση ενός δικού του περιοδικού.

Μεταπολιτευτικά συνεργάζεται με τις μεγαλύτερες εφημερίδες της χώρας (Βήμα, Έθνος, Ελευθεροτυπία), όπου γράφει κινηματογραφικές κριτικές, επιφυλλίδες και πολιτικά σημειώματα, μέχρι το θάνατό του, μία μέρα σαν και σήμερα, πριν από 15 χρόνια. Ενδιάμεσα είχε συλληφθεί και βασανιστεί για την ιδεολογία του από τη δικτατορία, ενώ ξεχωρίζει και το σύντομο πέρασμά του από τη Βόρεια Αφρική, όπου είχε ακολουθήσει τον Πάμπλο, τον ηγέτη της 4ης διεθνούς, στα πρώτα χρόνια της Αλγερινής επανάστασης.

Στην επιμέλεια του αφιερώματος ο Βασίλης Κρίτσας και ο Χρήστος Αβραμίδης. Στο μοντάζ ο Περικλής Γκλικόπουλος.

   

Πηγή :pandiera

Μαύρος Σεπτέμβρης – Μόναχο, 6/9/1972

Της Αλέκας Ζορμπαλά

Μαχητές της Παλαιστινιακής Οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης» εισβάλλουν χαράματα στα διαμερίσματα των αθλητών,μελών της ισραηλινής αποστολής στο Ολυμπιακό Χωριό του Μονάχου,εκτελούν 2 και κρατούν άλλους 9 αθλητές ως ομήρους.

Λίγο αργότερα, οι Παλαιστίνιοι πέταξαν από το παράθυρο τη λίστα με τα αιτήματά τους:
Απελευθέρωση 234 Παλαιστινίων, που κρατούνταν στις ισραηλινές φυλακές και 2 από τις γερμανικές φυλακές.

Ο χειρισμός της υπόθεσης από πλευράς γερμανικής κυβέρνησης, αλλά και η σπασμωδική παρέμβαση της γερμανικής αστυνομίας, καταλήγει σε τραγωδία, καθώς σκοτώνονται οι ισραηλινοί αθλητές, πέντε Παλαιστίνιοι, ένας αστυνομικός και ένας πιλότος.

Σαν Σήμερα Έφυγε Ο Ηλίας Πετρόπουλος

Ηλίας Πετρόπουλους: "Να κάψεις το κουφάρι μου και να ρίξεις τις στάχτες στον υπόνομο".

"Αγαπώ τα τσογλάνια και τους χασίκλες, τους κλέφτες, τις πουτάνες, τους ρεμπέτες και τους πούστηδες γιατί μάχονται κάθε μορφή εξουσίας και τους αγαπώ πιο πολύ γιατί τα καταφέρνουν και επιζούν κόντρα στην αστυνομία, κόντρα στον ποινικό νόμο, κόντρα στην απαίσια ηθική των μικροαστών, κόντρα στον φλογερό εαυτό τους".
 

Ηλίας Πετρόπουλος. Σαν σήμερα, στις 3 Σεπτεμβρίου το 2003 πέθανε στο Παρίσι ο πρώτος λαογράφος στην Ελλάδα που ασχολήθηκε με το περιθώριο.

Δημοσίευσε κάπου ογδόντα βιβλία και σχεδόν χίλια άρθρα. Οι ήρωες των βιβλίων του ήταν αλήτες, μάγκες, πόρνες και ομοφυλόφιλοι.

Σύμφωνα με τη διαθήκη του, το πτώμα του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του πετάχτηκαν στον υπόνομο

   

Πηγή : enallaktikos

 

Σάκο και Βαντσέτι. Αναρχικοί Eργάτες, Θύματα Του Ταξικού Μίσους Των Κεφαλαιοκρατών. Δολοφονούνται Στις 23 Αυγούστου Του 1927

Μια απ’ της πιο γνωστές σκευωρίες της ιστορίας που είχε θύμα τους Ιταλούς αναρχικούς Σάκο και Βαντσέτι, μετανάστες στην Αμερική, ξεκίνησε στις 15 Απρίλη του 1920. Δυο άντρες ληστεύουν και δολοφονούν τον ταμία και έναν φρουρό του εργοστασίου κατασκευής παπουτσιών Slatter and Morrill, αποσπώντας $15.776. Τρεις εβδομάδες αργότερα οι ιταλοί μετανάστες και διακεκριμένοι αναρχικοί Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti, κατηγορούνται και συλλαμβάνονται για το έγκλημα, παρά τις ανύπαρκτες αποδείξεις εναντίον τους. 

Μετά από μια δίκη επτά εβδομάδων, οι Sacco και Vanzetti κρίνονται ένοχοι, με περιστασιακές ενδείξεις, για φόνο και καταδικάζονται σε θάνατο. Επτά χρόνια αργότερα, μετά από πολυπληθείς εφέσεις και την τεράστια δημόσια κατακραυγή, εκτελούνται αμφότεροι για τα «εγκλήματά τους». 

Οι Σάκο και Βαντσέτι ήταν κομμάτι του μεγάλου μεταναστευτικού κύματος του τέλους του 19ου- αρχών του 20 αιώνα, που μέσα σε ελάχιστα χρόνια γέμισε την Αμερική με εκατομμύρια απελπισμένους, που αναζητούσαν τη Γη της Επαγγελίας.

 Ηταν μέσα σε εκείνους που είδαν τον εαυτό τους όχι σαν μελλοντικούς πλούσιους στη Γη της ευκαιρίας, αλλά σαν ανθρώπους που πάλευαν πλάι και μαζί με όλους τους εργάτες που γνώριζαν την άγρια εκμετάλλευση, για το μεγάλο όνειρο της κοινωνικής απελευθέρωσης. 

Για το όνειρο ενός κόσμου καλύτερου, χωρίς δεσμά και χωρίς καταπίεση κάθε είδους. 

 
 

Πηγή : tsak-giorgis

Το Σωματείο Καπνεργατών Αγρινίου Και Η Αιματηρή Καταστολή Της Απεργίας Τους Τον Αύγουστο Του 1926

Στα μέσα της δεκαετίας του 1900 συστηματοποιείται η εμπορία καπνών στο Αγρίνιο και στις καπναποθήκες συγκεντρώνεται εργατικό προσωπικό, που δουλεύει κάτω από πολύ άσχημες συνθήκες. Χωρίς καμιά νομική προστασία και με πολύ χαμηλά μεροκάματα.
Εκεί λοιπόν στα καπνομάγαζα αρχίζει να διαμορφώνεται η εργατική συνείδηση κι εκεί γεννιέται το εργατικό κίνημα του Αγρινίου.
 

Το 1911 ιδρύεται το Σωματείο Καπνεργατών.
 

Ιδρυτικά μέλη όπως καταμαρτυρεί ένας πίνακας που υπάρχει ακόμα ανηρτημένος στο Εργατικό 

Κέντρο Αγρινίου, ήταν:
 

Σακαρέλης Δημήτρης
Κασούμης Στέργιος
Παρθένης Αριστείδης
Μυτιλιός Απόστολος
Κλάκιας Θεμιστοκλής
Λιάκος Απόστολος
Κουτσομήτσος Σωτήρης
Τριανταφύλλου Δημήτρης
Καρότος Θεόδωρος
Βασιλείου Επαμεινώντας
Καρναούτης Βασίλειος
Ευαγγέλλου ή Νιάκας Χρ.

Σαν Σήμερα Το 1976 Υπήρξε Μια «Ξεχασμένη» Δολοφονία Εργάτριας Από Την Κυβέρνηση Του "Εθνάρχη"

Σαν σήμερα το 1976 υπήρξε μια «ξεχασμένη» δολοφονία εργάτριας απ’ τις δυνάμεις καταστολής. Ηταν της μικροπωλήτριας («ζητιάνα» την είχε χαρακτηρίσει η επίσημη κυβερνητική ανακοίνωση) Αναστασίας Τσιβίκα.

Ηταν η εποχή που ο ανεκδιήγητος υπουργός Απασχόλησης της κυβέρνησης Καραμανλή, Κ. Λάσκαρης επιδίωκε με νομοθετήματα να «καταργήσει» την πάλη των τάξεων.
Μ’ αυτή την ευκαιρία φτιάξαμε και ένα βιντεάκι για τις μέρες και την πολιτεία του «Εθνάρχη» Κωνσταντίνου Καραμανλή. Βασικό μας ερέθισμα ήταν ότι εκτός από τον Αλέξη Τσίπρα που είχε προηγηθεί, πριν μερικές μέρες και ο δημοσιογράφος Μανώλης Κοττάκης μέσα από την ραδιοφωνική του εκπομπή έκανε την «αγιογραφία» του Κ. Καραμανλή απαλλάσσοντας τον ταυτόχρονα από τις ευθύνες που είχε για την δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. (Είχε επικαλεστεί μια δήλωση της Α. Παπαρήγα που σύμφωνα μ’ αυτόν «αθώωνε» τον «εθνάρχη» από τις ευθύνες του. Είχαμε στείλει ένα μαιηλ με δυο ανακοινώσεις της Κ.Ε του ΚΚΕ στις 24/5 και 27/5/1963 που έβαζαν τα πράγματα στην θέση τους, αλλά για κάποιο λόγο το ηλεκτρονικό μας μήνυμα δεν πήγε στον αποστολέα του).

Η Κομμούνα του Παρισιού 18 Μάρτη - 28 Μάη 1871

Θοδωρής Μαράκης* 

“Η υπόθεση της Κομμούνας είναι υπόθεση της κοινωνικής επανάστασης, υπόθεση της ολοκληρωτικής πολιτικής και οικονομικής απελευθέρωσης των εργαζομένων, είναι υπόθεση του παγκόσμιου προλεταριάτου. Και με την έννοια αυτή το έργο της Κομμούνας είναι αθάνατο” (Λένιν τ. 20 σελ. 229 “Σύγχρονη Εποχή” υπογρ. Δική μας)

Στις 18 του Μάρτη κλεί­νου­νε 145 χρό­νια από την πρώτη νι­κη­φό­ρα ηρω­ι­κή εξέ­γερ­ση της ερ­γα­τι­κής τάξης. Το προ­λε­τα­ριά­το του Πα­ρι­σιού κρά­τη­σε για 72 μέρες την εξου­σία. Ωστό­σο το διά­στη­μα αυτό ήτανε αρ­κε­τό για να βγού­νε δι­δάγ­μα­τα τε­ρά­στιας ση­μα­σί­ας για το ερ­γα­τι­κό και λαϊκό κί­νη­μα, τόσο από αυτά που έκανε (επι­τυ­χί­ες), όσο και από τα ση­μα­ντι­κά λάθη της. Δι­δάγ­μα­τα που ισχύ­ουν και σή­με­ρα και τα χρεια­ζό­μα­στε πα­λιοί και νέοι σύ­ντρο­φοι, στην προ­σπά­θειά μας για την συ­γκρό­τη­ση μιας Μα­ζι­κής Επα­να­στα­τι­κής Αρι­στε­ράς, για την ανα­τρο­πή του σά­πιου και απάν­θρω­που κα­πι­τα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος.

Ηρώ Κωνσταντοπούλου : Λευτεριάς Λίπασμα ...

Ηταν 5 Σεπτέμβρη του 1944, μόλις δυο μήνες πριν την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς κατακτητές, όταν οι σφαίρες ενός εκτελεστικού γερμανικού αποσπάσματος στο σκοπευτήριο της Καισαριανής έκοβε το νήμα της ζωής στην 17χρονη ΕΠΟΝίτισσα μαθήτρια Ηρώ Κωνσταντοπούλου.

Η Ηρωίδα Ηρώ πότισε με το αίμα της να ανθίσει το δέντρο της λευτεριάς, αφού προηγουμένως, από τον Ιούλη του ’44, είχε συλληφθεί από τους ταγματασφαλίτες, πέρασε το κολαστήριο της Μέρλιν και τα φοβερά βασανιστήρια, χωρίς να βγάλει λέξη για τους συντρόφους της. Κλείστηκε στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου και έμεινε εκεί ως την εκτέλεσή της.

7 Αυγούστου 1916 : H Hρωική Aπεργία Στα Μεταλλεία Σερίφου

Του Θανάση-29

Οι απάνθρωπες συνθήκες εργασίας οδήγησαν τους εργάτες μεταλλείων της Σερίφου στην εξέγερση το 1916.

Η απεργία ξεκίνησε στις 7 Αυγούστου 1916 όταν οι εργάτες του μεταλλείου αρνήθηκαν να φορτώσουν το μετάλλευμα σε ένα πλοίο με το όνομα «Μανούσι».

50 Χρόνια Απ' Την Δολοφονία Του Σωτήρη Πέτρουλα

Σαν σήμερα, μετά τη νύχτα της 21ης Ιούλη 1965 δολοφονήθηκε από τους ένστολους πραιτοριανούς της ιουλιανής εκτροπής ο νεολαίος αγωνιστής, και στέλεχος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, Σωτήρης Πέτρουλας.

Ηταν 15 Ιούλη 1965. Η άρνηση του βασιλιά να υπογράψει την αποπομπή του φιλοβασιλικού Πέτρου Γαρουφαλιά από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας οδήγησε στην παραίτηση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου.

Ζαν Πολ Σαρτρ 1905 – 1980

Ο Ζαν Πολ Σαρτρ (Jean Paul Sartre) γεννήθηκε στο Παρίσι στις 21 Ιουνίου του 1905. Σπούδασε Φιλοσοφία και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δραστηριότητα. Μετά τη λήξη του, ίδρυσε μαζί με τον Μορίς Mερλό Ποντί το περιοδικό «Σύγχρονοι Καιροί». Σύντροφος της ζωής του υπήρξε η Σιμόν ντε Μποβουάρ, αν και δεν παντρεύτηκαν ποτέ.

Επηρεασμένος από τη γερμανική φιλοσοφία του υπαρξισμού και απορρίπτοντας τον μπολσεβικισμό, ο Σαρτρ υποστήριζε ένα νέο ουμανισμό, σ’ ένα κόσμο χωρίς την ανάγκη θεού. Τις ιδέες του κατόρθωσε να τις περάσει και μέσα από τα μυθιστορήματα και τα θεατρικά του έργα. Λόγω της αθεϊστικής στάσης του, όλα τα βιβλία του τοποθετήθηκαν από την καθολική εκκλησία στη λίστα των απαγορευμένων.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, μετά την καταστολή των εργατικών κινητοποιήσεων στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, ο Σαρτρ θεώρησε αποτυχημένο τον αγώνα του για πολιτικό και κοινωνικό μετασχηματισμό. Όταν στις 22 Οκτωβρίου του 1964 του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, αρνήθηκε να το παραλάβει, γιατί θεώρησε ότι επιβραβεύεται η τοποθέτησή του ενάντια στα κομμουνιστικά καθεστώτα. Κάτι που -όπως υποστήριξε- θα μείωνε το γόητρο της συγγραφικής του δουλειάς.

Ο Ζαν Πολ Σαρτρ πέθανε στις 15 Απριλίου του 1980.

Πηγή : sansimera

Αφιέρωμα Στην Κατερίνα Γώγου Που Γεννήθηκε Σαν Σήμερα Το 1940

«Την άλλη φορά που θα μας ρίξουνε να μην την κοπανήσουμε. Να ζυγιαστούμε. Μην ξεπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας ρε».

Κατερίνα Γώγου

Σαν σήμερα το 1940 γεννήθηκε η ηθοποιός, στιχουργός και ποιήτρια Κατερίνα Γώγου.

Στο ηχητικό που παραθέτουμε είναι το αφιέρωμα που παρουσιάστηκε στον διαδικτυακό μας σταθμό αφιερωμένο στην προσωπική διαδρομή και το καλλιτεχνικό έργο της Κατερίνας Γώγου. Το επιμελήθηκε και το παρουσιάζει ο σύντροφος Φώτης Γ.

Χαρίλαος Φλωράκης : «Δύο γιοί» Του Κινήματος Σε Ένα Πρόσωπο / του Κ. Μάρκου

Πηγή: Κώστας Μάρκου – «Πριν»

Ο Χαρίλαος Φλωράκης ενσάρκωσε τους «δυο γιους» του λαϊκού μας κινήματος σε ένα πρόσωπο ίσως όσο κανείς άλλος. Στην προσωπικότητά του συμπύκνωσε την εποποιία και την τραγωδία του κομμουνιστικού κινήματος. Την προσωπικότητά του σφράγισε και εκφράστηκε με τις απόψεις και τη δράση του ο αρχικός δυναμισμός της Οκτωβριανής Επανάστασης και της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και η υποχώρηση, ο εκφυλισμός και η ήττα τους που μας κληροδότησε ο προηγούμενος αιώνας- η ταξική, εργατική και επαναστατική πλευρά του μεγαλειώδους ΕΑΜικού ένοπλου λαϊκού κινήματος αλλά και η μικροαστική, συμβιβαστική πλευρά του, που τελικά επικράτησε- οι λαμπρές, ηρωικές αλλά και σκοτεινές σελίδες του κομμουνιστικού κινήματος- η ανιδιοτελής προσφορά που έφτασε μέχρι την περιφρόνηση του θανάτου στο όνομα της ζωής, όπως ο ίδιος έλεγε, αλλά και η πλευρά της μικρής ιδιοκτησίας και της οργανωτικής κυριαρχίας που διεισδύει πολύμορφα σε όλες της πλευρές του μεγάλου αγώνα μας για την κομμουνιστική απελευθέρωση, ειδικά σε καιρούς μη ηρωικούς.

Σαν Σήμερα Το 1963 Δολοφονείται Από Παρακρατικούς Ο Γρηγόρης Λαμπράκης.

Σαν σήμερα το 1963 δολοφονείται από παρακρατικούς ο αγωνιστής της αριστεράς Γρηγόρης Λαμπράκης. Με την ευκαιρία αυτή θα θέλαμε να παραθέσουμε τον ορισμό του παρακράτους όπως τον έδωσε ο αείμνηστος εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας, κατά την αγόρευσή του στη δίκη των δολοφόνων του Λαμπράκη, το Δεκέμβρη του 1966. Ο λόγος είναι γιατί ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά έχουν και σήμερα οι παρακρατικοί μηχανισμοί με την διαφορά ότι πολλαπλασιάστηκαν οι στόχοι τους και εκτός απ' τους αντιφασίστες στρέφονται και κατά μεταναστών και σε αυτοδιαχειριζόμενα νεολαιίστικα στέκια:

«Έπεσε για την Κοτζιά, την Πρωτομαγιά…»: Σιδέρης Ισιδωρόπουλος, 30/4/1976 (Video)

Γράφει ο kokkiniotis

Σαν σήμερα πριν από 39 χρόνια, στη διάρκεια της δεύτερης “καραμανλικής οκταετίας’, ένας μικρός αγωνιστής της επαναστατικής αριστεράς έπεφτε κοντά στην οδό Πειραιώς χτυπημένος από αυτοκίνητο.

Ο 16χρονος μαθητής Ισίδωρος (Σιδέρης) Ισιδωρόπουλος,μέλος της Κ.Ο. Μαχητής και της Μαθητικής Πρωτοπορίας, κολλούσε αφίσες για την –απαγορευμένη από την κυβέρνηση Καραμανλή- συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς του ’76 στην πλατεία Κοτζιά που οργάνωναν συνδικαλιστές και μέλη της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς της εποχής. Η επίσημη αριστερά συγκεντρώθηκε στο Πεδίο του Άρεως.

΄Εφυγε Από Την Ζωή Η Σύλβια Παπαδοπούλου

Χθες το πρωί 24 Απρίλη έφυγε από την ζωή η ΣΥΛΒΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ. ΣΥΝ - ΙΔΡΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ «ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ», ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

Η Σύλβια νοσηλευότανε από τις 23 Απρίλη στον Ευαγγελισμό με βαρύ εγκεφαλικό.

Κείμενο του Κ. Σβώλη για την Σύλβια..... 

Tην Σύλβια την γνώρισα πριν αρχίσω να διαβάζω τα βιβλία της Διεθνής Βιβλιοθήκης, ήταν πελάτισσα στο κορνιζάδικο του πατέρα μου στην Χ. Τρικούπη, τότε που Η Διεθνής Βιβλιοθήκη στεγαζόταν ακόμα στο ημιυπόγειο της Διδότου. Μ' έστελνε λοιπών ο πατέρας μου να της παραδώσω τις αφίσες που μας έφερνε κατά καιρούς να κορνιζάρουμε στο μαγαζί. Ήταν μια εντυπωσιακή γυναίκα και μέχρι να βγάλει τα λεφτά να με πληρώσει πότε χάζευα αυτή και πότε τα βιβλία. Λίγο αργότερα, που άρχισα τις πολιτικές μου αναζητήσεις δεν άργησα να ανακαλύψω τις εκδόσεις της Διεθνής Βιβλιοθήκης ανάμεσα στα βιβλία του μεγάλου αδερφού μου. «Η άγνωστη επανάσταση» του Βολίν, «η κομμούνα της Κρονστάνδης», «η ιστορία της Αναρχίας», «πόλεμος κατά του πολέμου», «η οικολογία της ελευθερίας»- και η πρώτη επαφή με τον Μπούκσιν-, «προσκύνημα στην Καταλονία», «Μπολσεβίκοι και εργατικός έλεγχος», «από την άγρια απεργία στην γενικευμένη αυτοδιεύθυνση», «κοινωνικός πόλεμος στην Πορτογαλία» . Μα πιο πολύ με συνάρπασαν τα βιβλία για την επανάσταση του Σπάρτακου και τον συβμουλιακό κομμουνισμό: «Απεργία», «Σπάρτακος», που μου αποκάλυψαν μια μεγάλη μορφή του κομμουνιστικού κινήματος την Ρόζα Λούξεμπουργκ. Συνέχισα να διαβάζω το έργο της για να το ολοκληρώσω με το «Συσσώρευση του κεφαλαίου», πάλι από τις εκδόσεις Διεθνής Βιβλιοθήκης, με αφορμή το βιβλίο της Σύλβια Φρεντερίτζη «ο Κάλιμπαν και η μάγισσα», το οποίο επανέφερε μια την ιδέα της διαρκούς πρωταρχικής συσσώρευσης την οποία κατά κατά κάποιο τρόπο πρώτο- επεξεργάζεται η Λούξεμπουργκ σε αυτό το βιβλίο. Πάλι ξέφυγα... μα πως να μιλήσεις για την Σύλβια χωρίς να μιλήσεις για βιβλία...