Κάλεσμα Για Ανεξάρτητη Συγκέντρωση Και Διαδήλωση Στη ΔΕΘ

Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατώνκαλεί σε σύσκεψη, την Δευτέρα 25 Αυγούστου στις 7 μ.μ στο Πολυτεχνείο, πολιτικές και εργατικές συλλογικότητες, σωματεία και κάθε εργαζόμενο και άνεργο, για την οργάνωση της ανεξάρτητης συγκέντρωσης και πορείας, στην ΔΕΘ 6 Σεπτέμβρη, από την γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

«Ρόζα»

του Αρλεκίνου Κόκκινου*

Διαβάζοντας το οπισθόφυλλο από το μυθιστόρημα «Ρόζα» του Jonathan Rabb (εκδόσεις Πόλις) οι προσδοκίες που σου δημιουργούνται είναι μεγάλες: Στην Γερμανία τον Νοέμβρη του 1919 η εξέγερση των Σπαρτακιστών ηττάται, μια σειρά από κατακρεουργημένα πτώματα γυναικών βάζουν σε μπελάδες των αστυνόμο Χόφνερ. Όταν ανάμεσα στα πτώματα των όμοια σημαδεμένων γυναικών βρεθεί και το πτώμα της Ρόζας Λούξεμπουργκ στα πόδια του Χόφνερ θα μπλεχτεί η Πολιτική Αστυνομία, η κυβέρνηση των Σοσιαλδημοκρατών και οι πρόδρομοι του Ναζιστικού Κόμματος και οι κρυφοί του υποστηριχτές. Από την άλλη αναπάντεχοι και μυστηριώδεις σύμμαχοι θα βρεθούν στο πλευρό του Χόφνερ

Γκυ Ντεμπόρ – In girum imus nocte et consumimur igni/ ταινία / βιβλίο

                          

Συγγραφέας: Γκυ Ντεμπόρ

Τίτλος: In girum imus nocte et consumimur igni/Kάνουμε κύκλους μέσα στη νύχτα κι η φωτιά μας καταβροχθίζει

Ζωή
Ο Γκυ Ντεμπόρ γεννήθηκε στο Παρίσι, στις 28 Δεκεμβρίου του 1931. Σκηνοθέτης πρωτοποριακών ταινιών, συγγραφέας ρηξικέλευθεων θεωρητικών και αυτοβιογραφικών έργων, ιδρυτής της Λετριστικής Διεθνούς, το 1952, και της Καταστασιακής Διεθνούς, το 1957, ο Ντεμπόρ άφησε ένα ανεξίτηλο στίγμα στη σύγχρονη εποχή. Προετοίμασε τις ταραχές του Μάη του ’68, στις οποίες και συμμετείχε ενεργά. Η Κοινωνία του Θεάματος (1967) θεωρείται το κορυφαίο έργο κοινωνικής κριτικής μετά το Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ, ενώ τα κείμενα In girum… και Πανηγυρικός (1989) συγκαταλέγονται πλέον στα αριστουργήματα της τέχνης του λόγου. Στις 30 Νοεμβρίου του 1994, ο Ντεμπόρ θέτει τέρμα στη ζωή του. Ο θάνατός του είχε κάτι τόσο θαυμαστό που δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί τυχαίος.

In girum…
Σύγγραμμα αυτοβιογραφικό, βιβλίο αιχμηρής κοινωνικής κριτικής, αλλά και κινηματογραφική ταινία, το έργο αυτό συνταράσσει με την πρωτοτυπία και την αυστηρότητά του, την κρυστάλλινη διαύγεια και τον βαθύ λυρισμό του. Είναι συνάμα ένα ερωτικό αφήγημα, ένα γουέστερν, ένα ελεγείο για την παρέλευση του χρόνου, μια ιστορική μαρτυρία, ένα ντοκιμαντέρ για το πώς ετοιμάζονται και ξεσπάνε οι επαναστάσεις. Αφηγείται την ιστορία μιας παρέας παράτολμων παριών που έζησαν στο Παρίσι, στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και που θέλησαν να θέσουν την Επανάσταση στην υπηρεσία της Ποίησης. Προεξάρχουσα μορφή της παρέας εκείνης ήταν ο ίδιος ο Ντεμπόρ, και στο In girum imus nocte et consumimur igni, ένα λατινικό καρκινικό επίγραμμα που σημαίνει «περιπλανιόμαστε μες στη νύχτα και μας κατατρώγει η φωτιά», παρουσιάζει τον ίδιο του τον υποδειγματικό βίο.

Στυλ
Γραμμένο με έναν τόνο αγέρωχης αταραξίας, με μια διάθεση άρνησης της υπάρχουσας ατιμίας και κατάφασης στον ευδαίμονα και περιπετειώδη βίο, το In girum…αντλεί από τις πιο όμορφες στιγμές του μπαρόκ, του λεγόμενου «μαύρου» ρομαντισμού, αλλά και της αρνητικής διαλεκτικής του Χέγκελ και του Μαρξ. Ο Ντεμπόρ ασκεί κριτική, δριμύτατη, στα δεινά της εποχής του, και συνάμα πλέκει το εγκώμιο του εαυτού του και των ομοίων του. Παρουσιάζει την κοινωνία διαιρεμένη σε δύο στρατόπεδα και την πολιτική σαν μια περίτεχνη παρτίδα σκάκι. Κι ακόμα, φιλοσοφεί με συστηματική ακρίβεια για την ουσία του χρόνου, για τις χαρές του έρωτα και της φιλίας, για την ένταση και την ωραιότητα της περιπέτειας της άρνησης, σε αντίθεση με την ατονία, την παθητικότητα και την ασχήμια που χαρακτηρίζουν την άρνηση της περιπέτειας.

Ένα απόσπασμα
«Στο μέρος αυτό, ο εξτρεμισμός είχε κηρύξει την ανεξαρτησία του από κάθε συγκεκριμένη ‘υπόθεση’ και είχε υπερήφανα χειραφετηθεί από κάθε πρόγραμμα. Μια κοινωνία που κλονιζόταν αλλά χωρίς ακόμη να το ξέρει, γιατί παντού αλλού οι παλιοί κανόνες ήσαν ακόμη σεβαστοί, είχε αφήσει προς στιγμήν το πεδίο ελεύθερο σε αυτό που σχεδόν πάντα απωθείται κι όμως ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει: την αμετανόητη αλητεία, το άλας της γης, ανθρώπους ειλικρινά έτοιμους να βάλουν φωτιά στον κόσμο για να έχει περισσότερη λάμψη… Όλοι ήσαν περήφανοι που είχαν αντέξει σε μια τόσο μεγαλόπρεπα καταστροφική πρόκληση. Και πράγματι είμαι σίγουρος πως κανείς από όσους πέρασαν από εκεί δεν απέκτησε ποτέ την παραμικρή καθωσπρέπει φήμη στον κόσμο»
[In girum, σ. 51, 52 & 58]

Πηγή : http://eagainst.com/

Βιβλίο Από Τις Εκδόσεις Συναδέλφων «Φονιάδες Μπάτσων»

του Αρλεκίνου Κόκκινου*

Με την έκδοση του «Φονιάδες Μπάτσων» οι εκδόσεις των συναδέλφων έρχονται να αποκαταστήσουν μια μεγάλη αδικία απέναντι στον μαιτρ του νέου γαλλικού αστυνομικού μυθιστορήματος (νεοπολάρ) Φρεντερίκ Α. Φαζαρίνη του οποίου κανένα έργο δεν είχε εκδοθεί στα Ελληνικά.

Όσες και όσοι λοιπόν αγαπήσατε συγγραφείς όπως ο Μανσέτ («τι λούκι», «νέδα») και ο Ιζζό ( «το τσούρμο» «ο ήλιος των μελλοθανάτων» ετοιμαστείτε να απολαύσετε ένα τραχύ μα και σουρεαλιστικό δημιούργημα.

Μηδενιστές φονιάδες μπάτσων, ένας μπάτσος σε υπαρξιακή κρίση, ένας παλαίμαχος του Ισπανικού Εμφυλίου με την cnt-fai...

Ο Παντοβάνι είναι ένας μπάτσος σε σύγχυση, το «γιατί είναι μπάτσος» είναι ένα ερώτημα που βασανίζει συνεχώς τον ίδιο και τους γύρω του . Παρολά αυτά στην πορεία προκύπτουν ένα σορό λόγοι να παραμείνει μπάτσος μέχρι το οριστικό τέλος...

Ο Φαζαντρί πήρε ενεργό μέρος στον Μάη του '68, στρατεύτηκε στην επαναστατική αριστερά μέσα τις «Επιτροπές Βιετ-ναμ» και αργότερα στην «Προλεταριακή Αριστερά »και την «Κόκκινη Αλληλοβοήθεια» .

Καλά διαβάσματα στις παραλίες...

*το κείμενο είναι συντρόφου για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΦΡΑΞΙΑ

Πίσσα Και Πούπουλα Στους Φασίστες

Χθες, Παρασκευή 1η Αυγούστου, γύρω στα 100 φασιστοειδή της νεοναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής επιτέθηκαν στην κατάληψη της έπαυλης Κούβελου στο Μαρούσι.

Η επίθεση έγινε μετά από προγραμματισμένη μοτοπορεία των νεοναζιστών, οι σύντροφοι και οι φίλοι που βρίσκονταν στην κατάληψη απόκρουσαν την επίθεση, όμως τραυματιστήκανε μερικοί σύντροφοι.

Σε μια περίοδο που η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει, η επίθεση των αφεντικών απέναντι στους εργαζόμενους οξύνεται, τα νεοναζιστικά κατάλοιπα που είναι το μακρύ χέρι του κεφαλαίου και του κράτους θέλουν να επιβάλλουν τους δικούς τους νόμους.

Η αντίσταση μας είναι δεδομένη απέναντι στο κεφάλαιο, κράτος και νεοναζί που πάνε χέρι - χέρι που στόχο έχουν να κάμψουν οποιαδήποτε αντίδραση στην αντικοινωνική - αντιεργατική πολιτική ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου. Δεν θα ανεχτούμε οποιαδήποτε επίθεση ακόμα και στα αστικά δικαιώματα μας. Αντιστεκόμαστε στην πολτική του κεφαλαίου και κράτους. 

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Κούβελου και σε οποιοδήποτε δέχεται επίθεση από τα νεοναζιστικά σκουλήκια.

ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ......ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ........

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΦΡΑΞΙΑ

Για Τον Άξελ Κισιλόφ, Υπουργό Οικονομικών Της Αργεντινής

του Κ. Λαπαβίτσα

Μέ όλα αυτά που γίνονται στην Αργεντινή θα ήταν ίσως χρήσιμο διαβαζόταν ξανά ένα κείμενο που έγραψα στις 5/1/2014 σχετικά με τον Άξελ Κισιλόφ, τον Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο μάτι του κυκλώνα. Παρά τους μήνες που πέρασαν, το κείμενο δεν έχασε, μπορεί μάλιστα και να κέρδισε, σε αμεσότητα. Όσο για τον Κισιλόφ, η πορεία πολλών υπερχρεωμένων χωρών στο εγγύς μέλλον θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις που αυτός και φυσικά η Κριστίνα Φερνάντες θα πάρουν το επόμενο διάστημα. Οψόμεθα.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 1/8/14 : Αντόνιο Νέγκρι 1933 -

Ο Αντόνιο Νέγκρι (γνωστός και ως Toni Negri, γεννημένος στην Πάδοβα, 1 Αυγούστου 1933 είναι Ιταλός συγγραφέας, καθηγητής και πολιτικός επιστήμονας. Είναι ο σπουδαιότερος θεωρητικός του ρεύματος της Αυτονομίας που κυριάρχησε στη ριζοσπαστική ιταλική αριστερά τη δεκαετία του 70. Υπήρξε καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Πάδοβα και ήταν ένας από τους ιδρυτές του εργατιστικού κινήματος στην Ιταλία. Τα γραμμένα από κοινού με τον Michael Hardt έργα του "Αυτοκρατορία" και "Πλήθος", έχουν μεγάλο θεωρητικό και πολιτικό ενδιαφέρον σαν ανάλυση των κοινωνικών κινημάτων της εποχής μας.